Świadectwo 1

Hejo 😝 Cześć 😝 Czołem 😝

Jako iż jestem na wakacjach i odpoczywam sobie właśnie nad morzem w miejscowości Sarbinowo. Bardzo polecam tę miejscowość! To pomyślałam, że coś przydałoby się napisać na tego bloga. Długo myślałam co tu by napisać i natknęła mnie myśl, aby napisać wam moje świadectwo sprzed ponad 4 lat, kiedy to Bóg uratował mnie od śmierci, gdy jechałam na konferencję chrześcijańską do Warszawy i tego co czułam podczas tej konferencji 

A więc zaczynajmy 😃!

Wstępem do mojego świadectwa jest jeden z wersetów napisanych w Ewangelii Mateusza 18:20, który mówi, że gdy dwóch lub trzech zbierze się w imieniu Boga, tam Bóg będzie wśród nas!

Tak jak pisałam wcześniej. Moje świadectwo jest sprzed 4 lat, kiedy to z przyjaciółką jechaliśmy na konferencję chrześcijańską do Warszawy. Przed wyjazdem modliliśmy się ze 3 razy o naszą podróż, bo jednak do Warszawy mamy ponad 500 km. Podczas naszej całej podróży utrzymywała się mgła. Widoczność praktycznie zerowa, więc jechaliśmy bardzo wolno, bo z ponad 50 km/h. Podczas jazdy postanowiłam się zdrzemnąć, więc oparłam swoją głowę o ramię przyjaciółki, lecz tylko na chwilę, bo po paru minutach poczułam gwałtowne zahamowanie i pisk opon. Gdy podniosłam głowę to zobaczyłam, że kierujemy się na ciężarówkę, obróciłam się za siebie i zobaczyłam, że kolejna ciężarówka kieruje się na nas i obok nas kolejna ciężarówka. Byliśmy zatrzaśnięci wśród ciężarówek. Pędziliśmy tak dalej. Tata przyjaciółki jak powiedział jeszcze, że hamulce się zepsuły to już miałam myśl w głowie „O nie! Zaraz zginiemy”. Ale na szczęście Bóg w porę zareagował i zatrzymał nasz samochód i ciężarówkę za nami dosłownie milimetry przed. Serio już mało brakowało, a bylibyśmy już zgnieceni pod ciężarówkami. Gdy wyszliśmy z tego całego zdarzenia bez szwanku to zaczęliśmy głośno chwalić Boga, dziękować Mu za to, że nas uratował.

Gdy już udało nam się dotrzeć na tą konferencję to uwierzcie, że pamiętam to do dziś jak podczas modlitwy nastała cisza, a ja podczas tej ciszy zaczęłam patrzeć się na „puste” krzesło w pierwszym rzędzie. „Puste” w cudzysłowie, ponieważ nikt na nim (widoczny) nie siedział, ale ja patrząc na te krzesło czułam, że siedzi na nim Bóg. Czułam jego obecność na tej sali podczas tej ciszy jak i podczas uwielbiania. Do tej pory jak o tym pomyślę to aż mam ciarki. 

Na podsumowanie tego co pisałam chciałabym przekazać wam, że nawet jeśli przechodzisz teraz w swoim życiu jakieś trudności to zwróć się do Boga. On jest każdego dnia 24 h obok ciebie. On w tym

momencie siedzi obok ciebie i widzi każdą twoją radość, czy każdy twój płacz. Boga nie raduje widok twojej porażki, bo to nie twój wróg! Pomimo okoliczności i beznadziejności danej sytuacji, przez które przechodzisz wiedz jedno! Bóg jest z tobą i ma wszystko pod kontrolą. Tylko Mu zaufaj i oddaj Mu nie kawałek lecz całe swoje serce. Daj Mu się kształtować, a zobaczysz, że z Nim wszystko będzie OK! 

Miłego Dzionka lub wieczoru ❤️